Close
Exit

Met in deze editie: 1 WC spuit, 2 kamers, 3 huisgenoten, veel gelul, 1 stuk karton, 2 gevangenissen, 1 evaluatie en een onbekend aantal ambassadeurs.

Ik ben van kamer verhuisd in huize nooitgedacht en heb nu eindelijk een echte kamer. Eentje met en suite en al. Al komt er nauwelijks water uit de kraan van de wasbak, dus was ik m’n handen nu met de WC spuit boven de WC. Het is wachten tot de dag totdat blokje zeep danwel tandenborstel daarbij in de pot verdwijnt. Problematischer dan dit badkamerperikel is echter het gebrek aan privacy in mijn nieuwe kamer.

Ik keek heel erg uit naar een vaste kamer hier, omdat ik nu na 2,5 maand eigenlijk een plek heb voor jan willem tijd. Het is namelijk hartstikke leuk en aardig met die supertoffe huisgenoten van me, maar er wordt me hier in huis wat afgeluld…

plee

pleehuis

Naar nu blijkt echter, brengt de nieuwe kamer weinig respijt. Hiervoor dácht ik namelijk dat ik opstond en naar bed ging met Huisgenoot M, maar voordat ik in deze kamer kwam was de volledige diepte van dit begrip nog niet helemaal tot me doorgedrongen.

Slechts gescheiden door een stuk karton (dat in dit land blijkbaar doorgaat als muur) hoor ik ‘s nachts zelfs het allerlaatste zuchtje onregelmatige ademhaling dat Huisgenoot M uitpuft voordat haar ademhaling omslaat in de regelmaat van de slapende geest. En nog vóórdat haar wekker ook maar een eerste piep laat horen, wordt ik al wakker van de korte vibratie die het apparaat maakt teneinde aan te kondigen dat het binnen afzienbare tijd luidruchtig zal beginnen te blèren.

Huisgenoot M en ik kunnen dan ook moeiteloos gesprekken voeren zonder daarbij onze stem ook maar enigszins te hoeven verheffen. En laatst voegde ook huisgenoot Y zich daar probleemloos bij vanaf een vierdieping lager. Blijkbaar zijn ook onze vloeren van karton gemaakt, wat te denken zet over de betrouwbaarheid van de constructie van dit huis.

badkamer

badkamer

Maar alles is beter dan mijn vorige kamer. Die heeft alleen een raam die op de garage uitkomt, en ook die garage heeft voor het laatst in 1996 wat frisse lucht gezien. Mijn airco uit ’78 bood ook weinig soelaas. Niet alleen omdat die op dezelfde garage uitkomt, maar ook omdat de filter sinds dat rampjaar al niet meer verwisseld is.

Om het nog erger te maken kwam Huisgenoot M ook nog eens te pas en te onpas binnen banjeren (ik sliep dan ook in haar uit de hand gelopen kledingkast). En dan was er nog de gehorigheid van Huisgenoot A boven mij. Want zelfs het meest delicate voetstapje, waarbij slechts 3 vederlichte tenen de vloer raken, klinkt in de kamer eronder als een kudde olifanten die een charge maakt op een bende volgroeide aziatische neushoorns, die op hun beurt zojuist een groep buffels aan flarden scheuren. En dan heb ik het nog niet eens over dat andere wat huisgenoot A twee keer per dag met d’r myanmarese vriendje doet.

Maar geklaagd heb ik niet. Niet totdat huisgenoot Y, waarmee ik van kamer was gewisseld, er een halve nacht had doorgebracht. Vier lange uren waren genoeg om haar tot waanzin te drijven, en haar korte stint op die kamer eindigde erin dat ze ‘SILIENCE SILENCE SILENCE’ naar de olifanten boven schreeuwde. Helaas voor haar bleek de gehorigheid alleen in neerwaartse richting te werken. Maar uiteindelijk was het ‘t gebrek aan zuurstof, of nee, het vacuüm dat in de kamer hangt dat haar naar de woonkamer gedreven heeft.

Niet eens zo’n slecht idee overigens, want om een bij mij onbekende reden heeft de woonkamer – in tegenstelling tot mijn oude kamer – wel een bed. Mijn nieuwe kamer heeft evenmin een bed overigens. De logica van dit huis ontgaat me nogal wel eens, maar aangezien ik reeds 3 maanden te lui ben om een bed m’n kamer in te slepen zit ik er blijkbaar niet heel erg mee.

kamer 2.0

kamer 2.0

Huisgenoot Y (een van de drie hollanders hier in huis) is nu net voor 5 maanden naar Thailand vertrokken, en dat is bijzonder jammer. Over zijn nog huisgenoot M, en A. De laatste is een deense.

Buitenshuis gebeurt er natuurlijk ook nog wat. Al moet ik zeggen dat ik inmiddels voornamelijk in een werkritme zit. We hebben met Mojo Bar (waar we ons feest houden) het eerste feest geëvalueerd. We worden daar nu als rock stars onthaald, en waar we in het begin moeite hadden om zelfs de manager te spreken te krijgen, komen nu alle drie de eigenaren opdraven als de dames en heren van YG langskomen.

je boi

je boi

Aangezien er op iedere andere avond hoogstens 17 mensen in Mojo komen zijn we ineens graag geziene gasten. En wij komen er ook graag want er staan nog een paar flessen sterke drank met onze naam erop. Hier in yangon is het namelijk heel normaal dat je een fles sterke drank koopt, en als je ‘m niet opdrinkt laat je ‘m bij de bar achter met je naam erop. Hoewel ik eigenlijk liever gewoon een biertje drink, vind ik het bijzonder prettig om op woensdagmiddag op kantoor te kunnen bedenken dat er nog een aantal flessen drank met onze naam erop verspreid staan over verschillende etablissementen in de stad.

Interessant is dat we bij Mojo bar het woord homo nog nooit hebben laten vallen. Iedere keer plannen we het weer, maar dan durven we weer niet. We hebben dan ook 2 verschillende posters. Een neutrale die we bij Mojo hebben hangen, en een homo poster die in de rest van de stad hangt. En nu we hier dus al 2 maanden over lopen te mekkeren blijkt ineens dat een vriend van ons – die de eigenaar ook kent – al maanden terug gezegd heeft dat het een homofeest is.

Toch leidt het nog steeds tot ongemakkelijke situaties. Mojo wil voor het volgende feest een fotograaf huren, want zij willen natuurlijk ook dat hun bar er goed op staat.

Wij: maar misschien willen mensen wel niet op de foto. Ik denk dat veel mensen niet op de foto willen.

Mojo: maar mensen die uitgaan willen toch altíjd op de foto!

Wij: uhhh…. eehhhmm….. uuhhh….

Wij: maar misschien dat er sommige mensen bij zijn die dat niet fijn vinden.

Mojo: oh je bedoelt de ambassadeur of zo.

Wij: Ja! Precies! De Ambassadeur!

Mojo: maar dan plaatsen we de foto van de ambassadeur toch gewoon niet?

Wij: maar misschien zijn er ook wel ambassadeurs waarvan wij niet weten dat ze ambassadeur zijn.

enz…

We zijn nu ook meer aan het flyeren bij birmezen. Ook dat leidt hier en daar tot ongemakkelijke situaties. Want soms zie je van die jochies rondlopen die overduidelijk homo zijn, maar als je ze dan een flyer geeft waar gay party op staat, dan plak je er ineens een sticker op waar ze zelf misschien nog wel helemaal niet aan toe waren. Hier wordt het ‘homo’ woord veel minder vaak uitgesproken (niet in de laatste plaats omdat er geen woord voor is in het birmees). We hebben nu al een paar keer een gemixte danwel negatieve reactie gekregen op de flyer, dus we moeten er toch wat meer mee oppassen. Maar we leren iedere dag :)

 

 

ps. Je hebt hier allemaal van die file verkopers die kopieën van flutboekjes verkopen. Of boekjes om engels te leren. Maar toen zo’n verkoper mij laatst spotte in een taxi toverde hij ineens een kopie van de “Investment Law Of Myanmar 2012” naar boven. Ik heb hem gesalueerd om zijn inventiefheid, maar ik ben niet tot aankoop overgegaan.

pps. hoewel ik hier dus wel een investering aan het overwegen ben. Onze vrienden van YoungMan BV staan op het punt om een absurd grote deal binnen te slepen om bussen te verkopen aan de Karen National Union – een van de onafhankelijkheidsgroepen hier in het land. Met S (miss YoungMan) en Huisgenoot M zijn we nu stiekem aan het praten om een bar of een coffee shop te openen.

ppps. de stoep – voor zo ver die uberhaupt aanwezig is – zit hier echt vol gaten van een halve vierkante meter groot. Onder dat gat zit de afwatering, dus je kunt er zo tot je middel in vallen. Het is dus wachten totdat mijn benedenlijf daar een keer in verdwijnt.

Zo ver kwam het afgelopen week gelukkig niet, maar ik struikelde tijdens het hardlopen wel over de onvoorstelbaar scheve stoep hier. Het gebeurde recht voor een afgeladen bushalte, en ik smakte niet alleen recht vooruit tegen de grond, maar door m’n snelheid rolde ik ook nog eens om en kwam ik uiteindelijk anderhalve meter verder op m’n rug en met m’n benen in de lucht tot stilstand.

Wonderbaarlijk genoeg hield ik er alleen een paar schrammen aan over en kon ik vrolijk verder rennen alsof er niets aan de hand was.

pppps. eigenlijk staat er alleen maar op 1 plek 1 fles drank met onze naam erop. Maar ik vind het nu zo’n prettig idee dat ik op zeer korte termijn m’n best ga doen om op meer plekken wat flessen te verspreiden.

ppppps. nog een leugen rectificeren: Huisgenoot M. kwam helemaal niet voortdurend mijn kamer ingehold. Ze was heel netjes. Maar aan de olifanten van boven was niks gelogen. Soms was er ‘s ochtends echt een uur lang geloop en ik snapte alsmaar niet waarom die twee in godsnaam een uur lang rond zouden moeten lopen. Maar toen had ik ineens een eureka moment. De vriend van huisgenoot A heeft in de bak gezeten namelijk, en daar is hij natuurlijk gewend geraakt om te ijsberen!

Jullie vragen je nu natuurlijk af waarvoor hij in het gevang heeft gezeten. Zelf mag hij het graag hebben over zijn tijd in de bajes nadat hij opgepakt was als politiek activist. Als activist ben je hier namelijk nogal een nobody als je nooit in de bak hebt gezeten. Helaas voor de betreffende jongeman duurde zijn activistische martelaarschap nauwelijks langer dan 24 uur. Maar hij heeft wél een jaar in thailand in de nor gezeten omdat hij wiet op zak had in Thailand. Tikkeltje minder stoer alleen.

 

10 comments

  1. Huisgenoot M Reply 15 / 03 / 2013 at 04:46

    Hahahah, och en wee ik heb me kapot gelachen om deze prachtige update!
    Ben blij dat mn gerochel je zo in slaap wiegt! :p

  2. Huisgenoot MY Reply 15 / 03 / 2013 at 05:12

    PS ik ben niet ‘Huisgenoot Y’, ik ben ‘Huisgenoot M’, of voor het gemak ‘Huisgenoot MY’.

    PPS nog een leugen rectificeren, hij zat niet voor wiet, maar voor ‘Ya ba’, simpel voor ‘amphetamine’ in Thai.

    PPPS Quote: ‘Huisgenoot Y (een van de drie hollanders hier in huis) is nu net voor 5 maanden naar Thailand vertrokken, en dat is bijzonder jammer.’ I’m flattered. Maar uhhh… waar is het sarcasme??? waar is de ironie??? Waar is de stekende toon??? Ben jij de JeeWee die ik ken????

    PPPPS Dikke kus en tot snel op de YG party!!!!

    • jeewee Reply 15 / 03 / 2013 at 06:24

      ok vooruit, als je het zo wil hebben: Huisgenoot MY is voor 28 dagen naar thailand vertrokken in plaats van 5 maanden, omdat ze ‘even vergeten was’ om een visum aan te vragen.

      ;)

  3. Amna Reply 15 / 03 / 2013 at 06:27

    Young man verkocht? Mogen de stewardessen dan in de bar werken? Dan ik zie het wel voor me jullie 3 als hippe coffeeshop bazen waar de hipsters van de stad hun nieuwe heuptas komen showen. Doen!

  4. Huisgenoot M Reply 15 / 03 / 2013 at 06:28

    HALLO! Ik ben DE Huisgenoot M ja!
    Tssk! Wannabe!

  5. Amna Reply 15 / 03 / 2013 at 06:33

    Ps @huisgenoot MY: soms heb ik ook moeite met niet ironische jw,maakt mij een beetje ongemakkelijk.

  6. jeanne Reply 15 / 03 / 2013 at 06:56

    Hee jw! Goed verhaal! Handig huis ook! En die bar, als je dat lukt, dan moet ik echt n keer langskomen! Nu ik dit schrijf zit ik net in t vliegtuig, op naar gambia!! Ik skype je soon! X

  7. keimpe Reply 15 / 03 / 2013 at 10:46

    Geen bed maar wel een tandenborstelhouder aan de muur. Tel uit je winst.

  8. keimpe Reply 15 / 03 / 2013 at 10:47

    En een stopcontact op een zeer handige plek in de badkamer. Laten we die niet vergeten.

    • Kim Reply 18 / 03 / 2013 at 00:45

      En kartonnen muren, maar wel een echte houten vloer!

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Go top