Close
Exit

Met in deze editie: duizenden snorren en evenzoveel hipsters, 2 uitermate vriendelijke lufthansa stewards, Snoop, De Moeder Van Amna, 12 ladybois, Koos, 1 nieuwe markt, 1 keer dansen op het podium met een gemêleerd gezelschap, en 2 warme weerzienen.

In bangkok heeft alles een snor. Noem het overcompensatie, noem het hipstergedrag, maar feit is dat er hele markten zijn vol met snor-producten. Menig ultra-urbane thaise hipster loopt rond in een t-shirt met daarop een print van een gigantische snor, maar ook mokken en kettingen met een snor erop geprint floreren in de etalages. Ik heb een bril gezien met een snorretje op de pootjes, en zag een motorrijder voorbij racen met een snor op z’n helm. Het enige dat nog mistte was een Moustached Boeddha, maar ik betwijfel of het lang zal duren voordat een gigantische besnorde Boeddha een prominente plek in gaat nemen in de skyline van bangkok. Fat Boeddha was immers ook het werk van een hipster.

Mr Moustache Man

Mr Moustache Man

Het zal weinig verbazing schetsen dat dit een rage is waarop ook ik me met volledige overgave heb gestort. Ook ik ben nu de bezitter van twee t-shirts met (subtiele) snorretjes, en voor huisgenoot M. heb ik een ring gekocht in de vorm van een snor. De ring heeft de breedte van drie vingers; van het type dat normaal gebruikt wordt om iemand een extra harde klap op z’n bek te geven. Dat is met deze ring overigens ook niet ongepast; een snor hoort per slot van rekening op een bek.

Deze overdaad van snorren vond ik op een super toffe markt die ik ontdekt heb: Talad Rotfai. Treinmarkt. Voor iedereen die in bangkok wel eens naar de weekend market (chatuchak) is geweest: vergeet die. Om de hoek is nu een nieuwe markt die tot na middernacht doorgaat. Het is deels in een oude rangeerhal van de spoorwegen, en het ziet er daardoor heel gaaf en industrieel uit. En die thai zijn er dus zó hip dat ze een afgeladen Trouw in Amsterdam (club, red.) eruit doen zien als een paupere kroeg in Oegstgeest.

Afgezien van shoppen, feesten en eteneteneteneten, was ik eigenlijk in in de stad van de engelen voor een nieuw visum voor myanmar. Wederom was het weerzien warm. Niet alleen omdat Amna in town was, maar ook omdat ik bij aankomst in het bij velen bekende Baan Sabai Guesthouse verwelkomt werd met: “Ahh mister Burma! You are back! Last time you had room 422. This time I give you 322”.

Ik stond echt met m’n bek vol tanden. Maar die herkenning heeft me dus wel naar een verdieping lager geupgrade (geen lift). Helaas heb ik mezelf echter nog niet populair genoeg gemaakt om naar een kamer met raam geupgrade te worden. Wellicht de volgende keer. Hoop op z’n minst dat ik de dan weer een verdieping lager mag, want in 322 heb ik de ventilator gemold.

Omdat de Thaise nachten lang zijn heb ik het overdag rustig aan gedaan en lekker lang ontbeten met muesli, yoghurt en fruit en coffee shakes – breakfast of choice van de zichzelfrespecterende backpacker. En met de Bangkok Post erbij. En laat die afgelopen week nou vól met verassingen staan:

Frau Antje

Frau Antje

Zo kwam ik onze eigen Frau Antje tegen….

studyinholland …en een paar pagina’s verderop deze verdomd lelijke advertentie om te gaan studeren in ons tulpenlandje…

Koopje

Koopje

…maar mijn favoriet was deze. Voor iedereen die zich altijd al afvroeg waar al die ladybois vandaan komen. Ik heb het e-mail adres eraf geknipt, maar voor inlichtingen kan je contact opnemen met: ppsurgery@gmail.com.

En toen ik dacht dat ik alles wel gezien had kwam ik in het uitgaanskatern deze jongen tegen

Deze jongen is een hele grote

Deze jongen is een hele grote

MoFo Snoop! En toffer nog eigenlijk: Justice! Dacht dat ik gek werd. Ze speelden dezelfde avond en er waren nog tickets ook! Maar die gingen voor de hoofdprijs van 60 euro en dat vond ik een beetje teveel van het goede. Want hoewel de zon iedere dag schijnt en de banana milkshakes nog nooit zo lekker smaakten, ben ik éígenlijk natuurlijk gewoon Koos Werkeloos. Of Aung San Ga Werken Dan zoals ze dat hier zeggen.

(Aung San is de vader van Aung San Suu Kyi. De grondlegger en grootste held van myanmar. Laat de censuur in godsnaam niet lezen dat ik ‘m zojuist voor luie zak heb uitgemaakt, want ik word gedeporteerd voordat ik patrick andersson kan zeggen).

Geen Snoop dus, maar ik heb me uiteraard wél op het metropolitane uitgaansleven gestort. In Bosnische Stijl.

Niet alleen heb ik A. namelijk de dj station (homoclub, red.) ingesleurd, ook De Moeder Van A. heeft zich op de Thaise homo’s geworpen. Daar was aanvankelijk weinig aanmoediging voor nodig, maar toen uiteindelijk het puntje bij paaltje kwam moest ik al mijn charmes in de strijd gooien om de twee de club in te krijgen.

Niet vanwege enig ongemak bij het zien van 400 hitsige aziatische homo’s in een te kleine zweterige ruimte overigens. Het probleem zat ‘m erin dat als De Moeder Van A eenmaal gebraden kip in d’r hoofd heeft, je een mooie jongen moet zijn om De Moeder Van A van die gebraden kip af te praten. Ik bleek zo’n mooie jongen niet te zijn, maar ik heb nu wel geleerd waar A haar ‘gezonde eetlust’ vandaan heeft. Jan Willem versus Gebraden Kip: 0-1.

De reden dat ik erop stond om strak om 23 uur in de club te staan, was omdat dan de ladyboi show begint. En die is fantastisch. Niet zozeer omdat de populairste homotent van thailand de beste show heeft, maar juist omdat die hier en daar een tikkeltje knullig is. De jonge jochies in de achtergrond dansen altijd nét (of behoorlijk) out of sync, en de oudere dames (met flinke jetsers) die steevast als zangeres optreden geven je het idee dat ze geen woord engels spreken, zo slecht playbacken ze de hits van whitney en beyonce en barbara mee.

iets met duizend woorden...

iets met duizend woorden…

Toen na afloop van de show de daverende beats losbarstten was Team Bosnië de eerste die de dansvloer betrad, en kon ik het niet helpen de setting met Queer As Folk te vergelijken (een engelse tv serie over 3 homo’s, en 1 van die gasten neemt z’n moeder altijd mee uit). Naast een afvaardiging van de Balkan was er op de desbetreffende avond ook een Thaise vriendin, en een Zuid Afrikaanse jongen die ik nog vaag kende van toen ik in BKK studeerde. Hem vond ik toentertijd op z’n zachtst gezegd onaardig (hij is van het heteroseksuele zuid afrikaanse alfa man type – je kent ze wel).

Die's nie bang

Die’s nie bang

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk was dan ook op z’n minst gezegd verbaasd om hem in de DJ Station te treffen, maar toen hij me vervolgens bij de hand nam en ons samen naar het podium leidde (waar op dat moment nog geen kip stond), wist ik echt niet meer wat hoog en laag was. Gelukkig biechtte hij me spoedig op dat hij enkel bij mijn thaise vriendin in het gevlei probeerde te komen; het was namelijk al bijna een week uit met z’n vorige vriendin.

Die opmerking zette de aarde weer in haar vaste baan rond de zon, maar het kwaad was al geschied. Team Bosnië was ons reeds het podium op gevolgd, en zo eindigde een avond die zo onschuldig begon, met moeder en dochter dansend met de ontblote bovenlichamen van de thaise steroïdehomo’s, en brachten we een stukje exotische balkan in het verre oosten.

 

 

 

ps. overigens heb ik in zeven dagen tijd geen enkele echte snor mogen aanschouwen. Niet op een aziatische bovenlip althans.

pps. A. en ondergetekende zijn ook nog op fietstour door bangkok geweest. Met Co van Kessel. D’n Co heeft enkele decennia terug onder zijn eigen naam een fietstour business opgezet in bangkok. Marketingtechnisch een meesterzet, want op goeie dagen stappen er een slordige 400 kaaskoppen op een van d’n Co z’n fietsen. In onze groep zat zelfs een van Kessel, maar navraag leerde dat het geen familie was.

Onze tour werd overigens niet door d’n Co zelf begeleid. Co is al een jaar dood. Maar z’n felgele fietsen zijn nog dagelijks in het straatbeeld te zien. Onze groep werd geleid door Jacky and Jack, waarbij Jacky een 23 jarige thaise spring in het veld met wapperende paardestaart en beugelbekkie was. En Jack evenzeer thais was, alleen minder begaafd met de engelse taal. Daarom moest hij achteraan fietsen.

Jacky had die engelse taal overigens nauwelijks nodig, want die waarschuwde ons gewoon in het nederlands: “PAS OP, DREMPEL!”. Leuk detail van Jacky (die nog altijd gek is op d’n Co): Co van Kessel werkte voor het thaise leger en maakte daar gedetailleerde kaarten van bangkok. Daardoor kende hij zelfs de meest obscure steegjes van de stad en was hij dus bij uitstek geschikt om tours op te zetten!

ppps. De Moeder Van A. heeft me beloofd om een keer Bosnische Fusion Loempia’s te maken in Reichswalde. Die’s nie bang!

pppps. Kheb ‘n spiekerbloes gekocht! Ja echt. Terwijl iedere hipster op het oude continent anderhalf jaar lang in een loshangende spijkerblouse rondliep, heb ik het volgehouden om niet volledig voor het mainstream hipsterschap te vallen. Maar toen ik door de H&M van bangkok liep – overvallen door duizenden zoetsappige herinneringen van eerdere H&M-aankopen – ben ik gezwicht. En heb toen ook maar meteen zo’n khaki broek in m’n mandje gegooid. Het enige dat me nu nog scheidt van de überhipster zijn een lappen tas en een dikke bril. Van die laatste stikt het in Thailand, dus dat betekent waarschijnlijk dat ik nog slechts de 70 dagen van m’n birmese visum heb totdat mijn metamorfose voltooid is. Fotografisch bewijs volgt tzt.

ppppps. ik ging naar een gratis concert in het park van het bangkok philharmonics orchestra. Superverantwoord zou je zeggen. Maar ze moesten er weer wat thais van maken en het thema van de avond was daarom ‘super heroes’. Dat ze muziek uit E.T., Starwars, Pink Panther etcetera speelden was tot daar aan toe. Maar dat de dirigent tussen de nummers door een quiz deed met het publiek over Star Wars sloeg echt alles. Frapantste van het geheel was nog wel dat we net een week lang iedere nerd van yangon over de vloer hadden gehad, omdat Huisgenoot M. zo nodig een Star Wars marathon moest houden. Dit had dus hét moment moeten zijn waarop ik had kunnen shinen – maar zelfs met de marathon vers in het geheugen wist ik geen enkele vraag…

pppppps. D.R.A.M.A.: ik had dus speciaal check-in bagage geboekt voor de terugvlucht naar yangon, want ik had het plan opgevat om naar ikea te gaan en een nieuwe
patrick te kopen. MAAR ZE HEBBEN PAT UIT DE HANDEL GEHAALD!! Ik dacht dat ik ging huilen. Ze hebben alleen nog maar de mini-pat. puppypat. Maar ik had geen zin om 3,5 uur in de file te staan voor zo’n kleine rakker.

ppppppps. het gaat bijzonder lekker in yangon. Ik heb een paar design klusjes, een kantoorruimte, en race de halve stad door op m’n fietske. Meer daarover in een volgende editie.

pppppppps. www.facebook.com/eventsYG – like like like like like like like !!!

12 comments

  1. Lieke Reply 25 / 01 / 2013 at 10:58

    I LIKE!

  2. Lieke Reply 25 / 01 / 2013 at 11:15

    Waar zijn de foto’s van A. en B. in de C.?

    • jeewee Reply 25 / 01 / 2013 at 11:24

      C what? Alleen A had een camera, dus je zal bij haar moeten zijn…

    • Josine Reply 25 / 01 / 2013 at 13:27

      Ik wil ook foto’s van Team Bosnië op de dansvloer..

  3. Josine Reply 25 / 01 / 2013 at 13:26

    Nououou die kleine gosig golden is toch ook superlief + je had http://puppiesontour.wordpress.com/ weer nieuw leven kunnen inblazen!

    Verder: ga zo door hipster-schatje!

  4. Big Brother Reply 25 / 01 / 2013 at 13:55

    WTF!!! Jullie hebben een Like van George Takei! Over Science Fiction (helden) gesproken!

    P.S. Die orchiectomy van de advertentie is erg goedkoop. Zou dat per testikel zijn of verwijderen ze ze in one go?

    P.P.S. Eergister door m’n bed gezakt zonder dat daar enige vorm van seksuele handeling plaatsvond :-(

  5. Lieke Reply 25 / 01 / 2013 at 15:21

    in tha CLUB natuurlijk!

  6. Jeanne Reply 25 / 01 / 2013 at 20:09

    Ik vind het een B.R.I.L.J.A.N.T. verhaal… wel een beetje veel plastic daar, dat mijn kont niet zo snel daarheen zou kunnen lokken. Benieuwd naar de foto van je nieuwe look JW! #zien. xxx

  7. keimpe Reply 26 / 01 / 2013 at 00:59

    Ben ik gek of mis ik de aangekondigde 2 uitermate vriendelijke lufthansworsten?

    • Josine Reply 26 / 01 / 2013 at 13:59

      Haha, viel mij ook al op

  8. Amnaal Reply 26 / 01 / 2013 at 08:54

    Foto’s volgen een keer op FB (lees:tussen nu en 2 jaar) enig geduld is gevergd. Geen zin om in zweterige Internet cafés te zitten

  9. Neef M in TH Reply 03 / 02 / 2013 at 08:25

    D’r was laatst nog leuk techno/dubstep/drum&bass feest in Talat Rod Fai, helaas niet kunnen gaan die avond :(

    Qua te-krappe-disco-met-hitsige-homos kan ik je Modern Club aanbevelen (geen idee trouwens of het nog open is..)

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Go top